۲۰ معمای فضایی که می‌سنجد چقدر خوب شکل‌ها را در ذهن می‌چرخانید. بدون واژه و بدون عدد.
چرخش ذهنی توانایی تجسم چرخیدن یک شیء و داوری دربارهٔ ظاهر آن از زاویه‌ای تازه است. شپرد و متزلر در ۱۹۷۱ نشان دادند زمان لازم تقریباً به‌صورت خطی با زاویهٔ چرخش افزایش می‌یابد؛ به همین دلیل آن را نشانهٔ دگرگونی درونی واقعی می‌دانند نه حدس. این یکی از روشن‌ترین نشانگرهای توانایی فضایی است، عاملی جدا از استدلال کلامی و عددی.
هر گزینهٔ نادرست، شکل مرجع بازتاب‌یافته است، نه شکلی دیگر. این مهم است: اگر گزینه‌های انحرافی صرفاً شکل‌های دیگر بودند، هر پرسش با شمردن مربع‌ها حل می‌شد و آزمون به‌جای چرخش، توجه را می‌سنجید. شکل بازتاب‌یافته هرگز با چرخاندن اصل در صفحه به دست نمی‌آید، پس تشخیص آن نیازمند چرخاندن واقعی در ذهن است. هر شکل پیش از استفاده از نظر نامتقارن بودن بررسی می‌شود، چون شکل متقارن با تصویر آینه‌ای خود یکسان است و پاسخ درست یکتایی نخواهد داشت.
آیا تمرین مؤثر است؟ بله، بیش از بیشتر تکالیف شناختی. مهارت فضایی به تمرین خوب پاسخ می‌دهد و پیشرفت به مسائل فضایی مرتبط منتقل می‌شود، اما نه به توانایی‌های بی‌ارتباط.
چرا ۲۰ شکل؟ به‌اندازه‌ای که چرخش‌های کوچک و بزرگ را پوشش دهد تا نمره کل دامنه را بازتاب دهد، و آزمون حدود شش دقیقه بماند. شکل‌ها هر بار از نو ساخته می‌شوند، پس کلید پاسخی برای حفظ کردن وجود ندارد.